...یاد ایام

...اینجا برای از تو نوشتن هوا کم است

 

گل من پرپر نشوی!

که بلبلی در باز شدن غنچه ی لبخند تو،زبان به سرود باز کرده است.

 

 

شمع من خاموش نگردی!

که چشمی در پرتو تو ، به دیدن آمده است.

 

 

ساقه ی گلبن بهار من،نشکنی!

که دلی در رویش امیدوار تو دل بسته است.

 

 

آفتاب من،غروب نکنی!

که شاخه ی آفتاب گردانی به جستجوی توسر برداشته است.

 

 

                                                             «دکتر علی شریعتی»

                                                                                                           

                                                                                                 ..افسانه..

 

 

نوشته شده در ۱۳۸٩/۱/٤ساعت ۱:٤٧ ‎ق.ظ توسط افسانه و سحر نظرات () |

پیچك دات نت قالب جدید وبلاگ